Tak się przyjęło, że człowiek prowadza Pana Psa na uwięzi. Pewnie szczęśliwsze są te psy, które hasają luzem po ogrodzie, czy bez ograniczeń włóczą się po okolicznych polach. Ale „gatunki miejskie”
muszą i chodzą na „sznurku”, a my mamy jedynie wpływ na to, jak ten sznurek umocować do Pana Psa.
Mamy wybór: obroża albo szelki. I co wybieramy? My osobiście tylko szelki. Dlaczego? Poczytajcie:
Niektórzy opiekunowie psów twierdzą, że tylko obroża, bo na niej pies jest bardziej karny i posłuszny. Jednak dla mnie to tak, jak z uczeniem misia tańczenia na rozżarzonych węglach – podnosi łapy bo go parzy, a w przypadku Pana Psa – słucha, bo szarpnięciem obroży go przyduszamy i reaguje na ból i dyskomfort, zatem wypracowujemy jedynie bardzo prymitywne reakcje: unikanie bólu. Nie ma to jednak nic wspólnego z pozytywnym szkoleniem i współpracą, z później dotrzymywaniem wypracowanej „umowy”.
Jednak nie tylko aspekty behawioralne przemawiają za szelkami, ale też medyczne.
Oto potencjalne zagrożenie, jakie może powodować obroża:
- uszkodzenie / zapadnięcie się TCHAWICY (szczególnie narażone są psy ras brachycefalicznych, czyli „krótkomordziaste”, jak np. mopsy, buldożki, shitzu, pekińczyki, ale także pudle i yorki.)
- nacisk i w rezultacie upośledzenie funkcjonowania gruczołu TARCZYCY
- uszkodzenie KRĘGÓW SZYJNYCH przez złe lub zbyt mocne szarpnięcie (w ekstremalnych wypadkach prowadzi to nawet do paraliżu psa)
- problemy ze WZROKIEM, gdyż nacisk na tętnicę szyjną podnosi ciśnienie wewnątrz gałki ocznej, co sprzyja rozwojowi jaskry
Dlatego, jeśli Wasz pies jest dzikuskiem i ciągnie na smyczy, to sugerujemy wyłącznie szelki, żeby zminimalizować ryzyko uszkodzenia krtani / kręgów. Jednak wadą jest to, że szelki nie będą go tak skutecznie powstrzymywać od ciągnięcia (a nikt z nas nie lubi, gdy pies ciągnie), więc należy z nim pracować programem tzw. „luźnej smyczy”.
NASZE OBSERWACJE
„Dawno temu” sami mieliśmy złe doświadczenia z obrożą na początku naszej przygody z psami. Pan Pies, także pudel, chodził z początku na obroży (bo szelki nie były wtedy tak popularne) i zaobserwowaliśmy, że:
Po pierwsze: często na spacerach się krztusi. Następowało to, gdy szarpnął lub się schylał, by coś powąchać. Ewidentnie następował ucisk na tchawicę (która przy dużej sile może nawet ulec uszkodzeniu).
Po drugie: jako młody pies, jak większość w tym wieku, był dziki i często wyrywał się do innych psów i gdy smycz była dłuższa, a on się „rozpędził” następowało dość mocne szarpnięcie, które, jak później się dowiedzieliśmy, mogło uszkodzić kręgi szyjne.
CO NA TO FACHOWCY?
Nie jesteśmy w tej opinii odosobnieni, bo obroże krytykuje też jedna z najbardziej cenionych i doświadczonych szkoleniowców psów Turid Rugaas (z Norwegii). Nagrała nawet specjalne video, w którym mówi o przewadze szelek nad obrożą oraz ostrzega przed zagrożeniami jakie niesie ze sobą obroża.
Tak więc, Turid tylko potwierdziła nasze wieloletnie doświadczenia z psem, obserwacje i intuicyjne wybieranie tego, co dla niego najlepsze. 😉
Dla mnie osobiście (bez urazy), obroża jest dla właścicieli leniwych, którzy ignorują komfort psa, a myślą tylko o łatwym i efektywnym kontrolowaniu psa. Nie pracują z psem i nie uczą go konsekwentnie pewnych zachowań.
Może szelki są trudniejszym „narzędziem” edukacyjnym, bo „nie bolą” psa, więc wyuczenie i zapamiętanie reakcji trwa dłużej i polegać musi na nauce, a nie reakcjach unikania. Jednak dobre podejście i właściwa nauka psa przyniesie dobre efekty także na szelkach!
Mamy nadzieję, że po przeczytaniu tego tekstu nie będziecie już mieli dylematu i wybierzecie SZELKI, bo są zdecydowanie bardziej etyczne i BEZPIECZNIEJSZE dla ZDROWIA Pana Psa, szczególnie u ras „jestem dziki i mam zrywy” lub „ciągnę zawsze i wszędzie, bo muszę” 🙂
Autor: Magda Pieczatowska-Mysiak
(kynoterapeuta, szkoleniowiec psów, zoopsycholog)
Brak komentarzy